ผมเจอคลิปนึงระหว่างไถฟีด ชื่อมันบอกว่า “วิธีสร้างคลังความรู้ที่พัฒนาตัวเองด้วย Claude” —
ผมแชร์มันเข้าบอท Telegram ของตัวเองตามเคย แล้วก็ไถต่อ
คืนนี้ผมเปิดมันขึ้นมาดูจริงจัง สามนาทีผ่านไป ผมหยุดเล่น แล้วนั่งงงอยู่พักหนึ่ง
เพราะมันกำลังสอนวิธีสร้างสิ่งที่ผมสร้างไปแล้ว
ผมไม่ได้ตั้งใจทำตามใคร
ตอนเริ่ม ผมมีปัญหาเดียว — ของที่อยากจำมันท่วม
ลิงก์ คลิป โพสต์ Facebook ความคิดกลางดึก กองเต็มไปหมด จดไม่ทัน อ่านซ้ำก็ไม่ไหว
บุ๊กมาร์กไว้แล้วก็ไม่เคยกลับไปดู ดังนั้นผมเลยทำสิ่งที่ขี้เกียจที่สุด — ผมโยนมันให้ AI จัดการแทน
แล้วเดินหนี
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันมีชื่อเรียก
แต่คลิปนี้บอกว่าไอเดียแบบนี้มีคนวางสูตรไว้นานแล้ว คนชื่อ Andrej Karpathy (อดีตหัวหน้า
AI ที่ Tesla) เขียนแนวคิดนี้ไว้เกือบสี่แสนคำ คนบุ๊กมาร์กไปแสนกว่า —
แต่ลงมือสร้างจริงนับคนได้
สูตรในคลิป กับโฟลเดอร์ของผม
คลิปบอกว่าโครงมันง่ายมาก โฟลเดอร์เดียว ข้างในมี raw/ ไว้โยนของดิบ,
wiki/ ที่ AI เขียนเองห้ามแก้มือ, แล้วก็ไฟล์ CLAUDE.md
ที่เป็นเหมือนคู่มือบอก AI ว่าจะจัดการคลังนี้ยังไง
แก่นของมันคือประโยคเดียว — ให้ AI เป็นบรรณารักษ์ ไม่ใช่เรา
เราไม่ต้องนั่ง tag ไม่ต้องลากเส้นโยงเอง ไม่ต้องเปิด Obsidian ทำ vector database
อะไรทั้งนั้น โยนเข้าไป แล้วบอกมันว่า “อ่านทุกอย่างใน raw แล้วเรียบเรียงเป็น wiki”
จากนั้นเดินไปชงกาแฟ
ผมเปิดโฟลเดอร์ตัวเองขึ้นมาเทียบไปด้วย
raw/ มี · wiki/ ที่ AI เขียนล้วนๆ มี ·
CLAUDE.md ที่เป็น schema มี · ตัวเช็คสุขภาพคลังที่คอยหาหน้าเก่าหน้าซ้ำ ก็มี
เหมือนกันเกือบทุกช่อง เหมือนอ่านคู่มือบ้านตัวเองหลังสร้างเสร็จไปแล้ว
ตัวเลขจริงจากคลังของผม
ตอนนี้ใน raw/ ของผมมีของที่โยนเข้ามา 110 ชิ้น — ทาง Telegram
ล้วนๆ ผมเห็นอะไรน่าสนใจระหว่างวัน ก็แชร์เข้าบอท เหมือนส่งให้ตัวเอง ไม่ต้อง copy-paste
ไม่ต้องเปิดคอม
บอทดึงเนื้อหาเก็บให้ แล้ว AI ก็กลั่นมันออกมาเป็นหน้า wiki — ตอนนี้ 71 หน้า เขียนด้วย
AI ทั้งหมด ผมไม่ได้พิมพ์เองสักหน้า
คืนนี้เองผมเพิ่งต่อของชิ้นใหม่เข้าไป มันคือตัวที่อ่านทุกอย่างที่ผมโยนเข้ามา แล้วบอกผมตรงๆ
ว่าชิ้นไหน “ปั่นต่อเป็นอะไรได้” ชิ้นไหน “ทิ้งได้เลย” —
ผมไม่อยากให้ของที่โยนเข้ามากองเป็นขยะเฉยๆ มันต้องกลายเป็นประโยชน์ ไม่งั้นก็ทิ้ง
รันรอบแรก จาก 110 ชิ้น มันยุบเหลือ 69 เรื่อง
(ที่เหลือคือเรื่องเดิมที่ผมเผลอโยนซ้ำหลายรอบ) แล้วบอกว่า 28 เรื่องเอาไปทำต่อได้ อีก 41
เรื่องคือคลิปที่ดึง subtitle ไม่ได้กับของคะแนนต่ำ — ทิ้ง
แล้วมันก็พังให้ดูตรงนั้นเลย
ระหว่างที่ผมนั่งดูตัวเลขด้วยความภูมิใจ ผมเจอว่าระบบกันของซ้ำที่ผมคิดว่าทำงานมาตลอด —
มันไม่เคยทำงานเลย
มันเทียบชื่อไฟล์ผิด format มาตั้งแต่วันแรก แปลว่าถ้าผมไม่บังเอิญมาเจอ
ของซ้ำก็จะถูกเขียนทับเข้าไปเรื่อยๆ โดยไม่มีใครรู้
ตรงนี้แหละที่คลิปไม่ได้บอก — ว่าระบบพวกนี้มันไม่ใช่เวทมนตร์ มันก็มีบั๊กเงียบๆ
ที่ต้องไล่จับเหมือนทุกอย่างที่สร้างเอง
สิ่งที่ผมได้จริงจากคืนนี้
จุดที่ผมต่างจากคลิป คือผมไม่ได้ทำให้มันสวยตามทฤษฎี ผมทำเพราะจำเป็น
แล้วมันเลยโตไปคนละทาง — บอท Telegram, การส่งความรู้ต่อให้ระบบอื่นในบ้านดึงไปใช้,
ตัวคัดว่าอันไหนได้ประโยชน์
แต่มีจุดนึงที่คลิปทำ แล้วผมยังไม่ได้ทำ — เขาเอา “คำตอบ” ที่ AI สรุปออกมา
ป้อนกลับเข้าคลังให้มันฉลาดขึ้นเรื่อยๆ ของผมยังออกความเห็นแล้วจบตรงนั้น ยังไม่วน
สิ่งที่ผมว่าน่าสนใจที่สุดไม่ใช่เรื่องเทคนิค มันคือประโยคที่ผมพูดกับ AI คืนนี้เอง —
ความรู้มันเป็นของทุกคนที่จะโยนเข้ามาได้ ใครเจออะไรก็ drop ทิ้งไว้ ระบบจัดการเอง
คนที่อ่านโค้ดไม่เป็นอย่างผม ก็มีคลังความรู้ที่บรรณารักษ์เป็น AI ดูแลให้ได้
คลิปบอกว่า วันแรกคลังนี้แทบไม่ทำอะไรเลย แต่วันที่ร้อย คุณจะได้คลังที่แทบไม่มีใครลอกได้
เพราะไม่มีใครอ่านสิ่งที่คุณอ่าน
ผมไม่รู้ว่าตอนนี้ผมอยู่วันที่เท่าไหร่ รู้แค่ว่าผมสร้างบ้านเสร็จก่อนจะมีคนยื่นคู่มือให้ —
แล้วของที่คุณโยนทิ้งไว้ในคลังตัวเองวันนี้ จะกลายเป็นอะไรในอีกร้อยวัน?